გვანცა ლომაძე

მისი LinkedIn-ის პროფილის მიხედვით, გვანცა ლომაძე Next Group-ის კორპორატიული იურისტია. ის არის ის ადამიანი, ვინც Next-ის სამართლებრივი პოზიცია ორჯერ გამომიცხადა: WhatsApp-ით 2026 წლის თებერვალში და ელფოსტით ივლისში. ამ ორ შემთხვევაში მან ექვსი საფუძველი დაასახელა იმისა, რომ ვალდებული ვიყავი, ხელი მომეწერა მართვის ხელშეკრულებისა და საერთო ფართების მომსახურების ხელშეკრულებისთვის; არცერთისთვის ხელი არ მომიწერია. მისი ქცევა განიხილება საბა ცისკარაძის ქცევასთან ერთად საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 150-ე მუხლის მიხედვით.

თებერვალი

2026 წლის 4 თებერვალს, ერთი კვირით მას შემდეგ, რაც საბა ცისკარაძემ ორი ხელშეკრულების პროექტი გამომიგზავნა, მე მივწერე მას და შევთავაზე მარტივი მომსახურების ხელშეკრულება: მომსახურების განსაზღვრული ნაკრები განსაზღვრულ ფასად.

მისი პასუხი ამბობდა, რომ „თქვენსა და წინა მესაკუთრეს […] შორის დადებული გადაცემის ხელშეკრულების თანახმად" წინა მესაკუთრის ყველა ვალდებულება Next-ის მიმართ ჩემზე გადმოვიდა; რომ ბინა შევიძინე „სასტუმროს ტიპის კომპლექსში", და სწორედ ამიტომ „არის საჭირო" ხელშეკრულებების დადება; რომ „მოქმედი რეგულაციები" Next-ს ავალდებულებს: „ასეთი ხელშეკრულებები გაფორმებული გვქონდეს კომპლექსში ბინის ყველა მესაკუთრესთან"; რომ დოკუმენტები „სტანდარტულია", „წინასწარ შეთანხმებული და ხელმოწერილია ყველა მესაკუთრის მიერ" და ჩემს საკუთრების უფლებებს არ ზღუდავს.

ვუპასუხე, რომ, რამდენადაც მახსოვდა, ერთადერთი დოკუმენტი, რომელსაც მასთან ერთად ხელი მოვაწერე, იყო სტანდარტული გადაცემა მერიაში, და ასლი ვთხოვე იმ დოკუმენტისა, რომელსაც ის გულისხმობდა, ჩემი ხელმოწერით. მას ის არ აქვს: „ეს დოკუმენტი თქვენ ორს შორის უნდა ყოფილიყო ხელმოწერილი".

შემდეგ: „გადაცემის ხელშეკრულების ფორმის მიუხედავად, NEXT White-ის მრავალფუნქციურ კომპლექსში ბინის შეძენით თქვენ მოიპოვეთ საკუთრება ქონებაზე, რომელიც მრავალფუნქციური კომპლექსის ნაწილია", და, შესაბამისად, „კომპლექსის ოპერატორთან მართვისა და მომსახურების ხელშეკრულებების დადება სავალდებულო პირობაა, რომელიც ბინის ყველა მესაკუთრეზე ვრცელდება". ეს შეტყობინება რედაქტირებული იყო; არ მგონია, ორიგინალი მენახოს.

კითხვაზე, თუ რა ემართა Next-ს ჩემთვის საკუთარი დარღვევებისთვის, მან ელფოსტისკენ მიმითითა, სადაც ჩემი მოთხოვნა „განიხილება მთავარ იურისტთან". მე ის იმავე დილით გავაგზავნე. ის არასოდეს განხილულა.

მეორე დღეს შევთავაზე, უკვე დარიცხული მომსახურება ქვითრის სანაცვლოდ გადამეხადა; მან ბინის გაზომვა მთხოვა, გავუგზავნე ამონაწერები და ზომები, და მარტში გადავიხადე 2 170 ლარი, ხელშეკრულების გარეშე, კეთილსინდისიერად და იმ განხილვის მოლოდინში, რომელიც არასოდეს შედგა. მიმოწერა აქ მთავრდება.

ივლისი

მისი 7 ივლისის პასუხი ჩემს დოკუმენტების მოთხოვნაზე, რომელიც საბამ გადმომიგზავნა, სხვა ხელშეკრულებას ეყრდნობა: აღარ ჩემსას წინა მესაკუთრესთან, არამედ „მყიდველებსა და დეველოპერს შორის გაფორმებულ ნასყიდობის წინარე ხელშეკრულებას", რომლის თანახმად „ყოველმა მყიდველმა აიღო ვალდებულება, საკუთრების უფლების რეგისტრაციისთანავე გაეფორმებინა მართვის ხელშეკრულება და საერთო ფართების მომსახურების ხელშეკრულება". სწორედ ეს წინადადება ხსნის მართვის ხელშეკრულების თარიღს.

წინა მესაკუთრის ხელშეკრულებების ასლების წარდგენაზე მან უარი თქვა: ისინი „კონფიდენციალური სახელშეკრულებო დოკუმენტებია". თხოვნაზე, დაესახელებინა რაიმე რეგისტრირებული შეზღუდვა, მან დაადასტურა, რომ არცერთ ამონაწერზე არაფერია რეგისტრირებული.

თხოვნაზე, დაესახელებინა სამართლებრივი ნორმა, რომელიც მესაკუთრეს ხელმოწერას ავალდებულებს, მან არცერთი არ დაასახელა: ვალდებულება „უშუალოდ უკავშირდება «ნექსთ უაითის» მრავალფუნქციური საცხოვრებელი კომპლექსის საოპერაციო მოდელს" და „დეველოპერის მიერ აღებულ ვალდებულებებს" ორგანოების წინაშე „კომპლექსის, როგორც ტურისტული საწარმოს, მართვასა და ფუნქციონირებასთან დაკავშირებით" — ერთადერთი შემთხვევა, როცა Next-ში ვინმემ სწორი ტერმინი გამოიყენა სტატუსისთვის, რომელიც დეველოპერს ავალდებულებს.

საფასური, მისი თქმით, ერიცხება იმ თარიღიდან, როდესაც მომსახურება „ფაქტობრივად დაიწყო", შენობის ექსპლუატაციაში მიღებისგან დამოუკიდებლად, რაც არ მომხდარა; ჩამოთვლილ მომსახურებებს შორისაა „ლიფტების ფუნქციონირება ბარათით წვდომის" საშუალებით. გაზის დოკუმენტაცია მან გაყიდვის შემდგომი მომსახურების განყოფილებას დაუტოვა.

მას შემდეგ

გაზის დოკუმენტებზე ჩემი სამი დაჟინებული მოთხოვნა მას იყო მიმართული, და 11 აგვისტოს მოთხოვნიდან მოყოლებული ყველა წერილი მას ასლით ეგზავნებოდა. 7 ივლისის შემდეგ მას არაფერი დაუწერია.

ტრენინგი ადამიანის უფლებებზე

ერთი წლის წინ, ამ მოვლენებამდე, თავისი LinkedIn-ის პროფილის პოსტში მან განაცხადა:

„გიზიარებთ, რომ წარმატებით გავიარე the Advanced studies on Business and Human Rights (BHR) in the Eastern Partnership.

ჩემი, როგორც კერძო სამართლის/ბიზნეს იურისტის გადმოსახედიდან, ადამიანის უფლებების სტანდარტების ინტეგრაცია კორპორატიულ მმართველობაში აუცილებელია, რაც თავისთავად უზრუნველყოფს ბიზნესის მდგრად განვითარებას, და თავის მხრივ, პასუხისმგებლიან და სტაბილურ კომპანიასთან თანამშრომლობა ინვესტორებისთვის ქმნის მიმზიდველს გარემოს."

მხოლოდ იმას ვიტყვი, რომ ზოგჯერ ეს დოსიე თავისით იწერება.

მან ასევე აღნიშნა, რომ „თამარ წულუკიძესთან თანაავტორობით ბლოგპოსტი დაწერა", „ბიზნესისა და ადამიანის უფლებების შესახებ გაეროს სახელმძღვანელო პრინციპების ჭრილში".

ნება მომეცით, გავიხსენო ამ პრინციპებიდან ორი:

23. ნებისმიერ კონტექსტში ბიზნეს საწარმოებმა უნდა:

(a) დაიცვან ყველა მოქმედი კანონი და პატივი სცენ საერთაშორისოდ აღიარებულ ადამიანის უფლებებს, სადაც არ უნდა საქმიანობდნენ;

29. იმისათვის, რომ საჩივრების ადრეულ ეტაპზე განხილვა და უშუალოდ გამოსწორება იყოს შესაძლებელი, ბიზნეს საწარმოებმა უნდა შექმნან ეფექტიანი ოპერაციული დონის საჩივრების მექანიზმები ან მონაწილეობა მიიღონ მათში იმ პირებისა და თემებისთვის, რომლებზეც შესაძლოა უარყოფითი გავლენა იქონიონ.